Czerwony Front

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: organizacja

Czerwony Front Organizacja marksistowska budująca fundament rewolucyjnej partii robotniczej w Polsce. Dołącz do nas!
https://czerwonyfront.org/dolacz-do-nas/

12/11/2026

Listopad w pełni, jednak spadają nie tylko liście z drzew i deszcz. Spada też nasz poziom życia. Przed pokoleniami Z i alfa rysuje się perspektywa bycia pierwszymi pokoleniami w historii kapitalizmu, które w wielu krajach będą biedniejsze od poprzednich.

Kapitaliści oczekują od nas poświęcenia w służbie ich interesów i umierania na ich wojnach, a na co dzień na nas żerują. W tym celu używają patriotycznych frazesów o „obronie «demokracji» przed «ruskim zagrożeniem»” – zarówno w fajnopolackim, jak i otwarcie nacjonalistycznym wydaniu. Sami jednak bez zawahania okaleczą tysiące z nas, gdy się im sprzeciwimy, o czym zdążyła się przekonać młodzież Francji czy Albanii.

Jeśli nie kupujesz tych coraz bardziej wyświechtanych bajeczek, nie jesteś sam! Już 20 listopada młodzież na całym świecie wyjdzie na ulice w ramach .

W Polsce widzimy się o 14:00 pod Dowództwem Garnizonu Warszawa. Nie możesz przyjechać do Warszawy? Nic straconego. To dopiero początek i możemy pomóc ci zorganizować rówieśników.

🗓️ Piątek 20 listopada, 14:00

📍 Plac Piłsudskiego 4, Warszawa

22 października, po 6 latach od wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku skazującego kobiety w Polsce na jeszcze bard...
11/11/2026

22 października, po 6 latach od wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku skazującego kobiety w Polsce na jeszcze bardziej ograniczony dostęp do aborcji, przeszliśmy ulicami Krakowa, żeby wyrazić swój gniew na to barbarzyńskie prawo.

Pod presją ulicy rząd postanowił w ostatniej chwili rzucić nam ochłap w postaci powrotu do kompromisu aborcyjnego. Pokazuje nam to, jak bardzo nasze władze przestraszyły się powrotu ruchu strajku kobiet i zajęły się udawaniem, że nagle bardzo zależy im na realizacji obietnicy wyborczej sprzed 3 lat.

My jednak odpowiadamy jasno: nie damy się oszukać i pozwolić na zrobienie kampanii dla “uśmiechniętej koalicji” na naszych plecach! Nie mamy żadnych przyjaciół na parlamentarnych stołkach, sami musimy wywalczyć sobie, co nam się należy!

Nigdy nie chcieliśmy powrotu do zgniłego kompromisu sprzed 30 lat, żądamy aborcji na życzenie dla wszystkich kobiet, nie tylko tych, które mogą sobie na to finansowo pozwolić. Koniec z koniecznością wyjazdu za granicę, czy ze ściganiem osób, które pomagają w przeprowadzaniu aborcji w Polsce. Żądamy aborcji na koszt publicznej służby zdrowia!

Właśnie dlatego nie chcemy się teraz zatrzymywać, chcemy dalej walczyć i zapraszamy wszystkich na demonstrację 15 listopada w niedzielę, która rozpocznie się o godzinie 17:00 pod pomnikiem Adama Mickiewicza na Rynku Głównym w Krakowie.
Nasze hasło to:

Koniec kompromisów, kontynuujmy strajk!

Link do wydarzenia w komentarzu.

Dziś w historii Polski przypada rocznica, poprzedzająca o wiele bardziej znaną i przekłamaną, ale bynajmniej nie mniej p...
10/11/2026

Dziś w historii Polski przypada rocznica, poprzedzająca o wiele bardziej znaną i przekłamaną, ale bynajmniej nie mniej pouczająca. Mowa o wprowadzeniu stanu wojennego w Królestwie Polskim w toku rewolucji 1905 roku. Z tej okazji przedstawiamy artykuł Adolfa Warskiego, wybitnego działacza SDKPiL i KPP. Warski demaskuje rolę, jaką odegrała wtedy polska burżuazja – podnóżka silniejszego.

Co istotne, stan wojenny w Kongresówce wprowadzono dziesięć dni po ogłoszeniu konstytucji i formalnym zakończeniu absolutyzmu w Rosji. Co się stało? Dlaczego KON-STY-TU-CJA, ten „dar od niebios”, okazała się zwykłym świstkiem papieru, którym carat podtarł się, gdy okazało się, że masy się nią nie zadowoliły, bo konstytucji nie można jeść?

Dziś też KON-STY-TU-CJA i inne liberalne świętości mają nas chronić przed wszystkim co złe. Wystarczy, że Konstytucja (a może jednak tablica mojżeszowa?) jest, i już jesteśmy bezpieczni! Dlatego „trzeba jej bronić”. Przed kim? Ano przed tymi, którzy ją piszą, a potem sami łamią, gdy walka klasowa wchodzi w drogę.

Dzisiejsza polska burżuazja, która tak histerycznie wrzeszczy o „ruskim zagrożeniu”, to żadni bohaterowie walki o „niepodległość”. To kundle, które szczekają na rozkaz nowych panów – USA i UE. Bronią ich równie ślepo, co kiedyś caratu i tak samo naiwnie wierząc, że na koniec dostaną coś więcej niż kopa w zad na pocieszenie.

Jutro znów nacjonaliści urządzą swój doroczny spęd w Warszawie: marsz „niepodległości”. Ale niepodległość była, jest i będzie żartem tak długo, jak trwa kapitalizm, który musi stawiać Polskę na podrzędnej pozycji. Zbiorą się spadkobiercy endeków, których „patriotyczna” rola sprowadzała się do terroryzowania robotników ku uciesze caratu.

Na koniec warto wspomnieć haniebną rolę PPS-FR, do której tak uwielbia się odwoływać Partia Razem: oddzielanie polskich robotników od rosyjskich, aby klasowa solidarność nie zakłóciła „patriotycznego” cyrku.

Konstytucja chroni i daje swobody – ale nie „nam, narodowi”. Daje je swoim autorom, ich bogatym sponsorom i ich pałkarzom.

Link do artykułu w komentarzu.

Duch rewolucji Gen Z płonących na zachodzie Europy ewidentnie dotarł już do Polski. Niestety nie przyszedł on w formie m...
08/11/2026

Duch rewolucji Gen Z płonących na zachodzie Europy ewidentnie dotarł już do Polski. Niestety nie przyszedł on w formie młodzieży, słusznie protestującej przeciwko niedofinansowaniu szkolnictwa jak we Francji, lub wysokich cen mieszkań jak w Hiszpanii — mimo że obecne problemy kładą się cieniem na życie każdego z nas. Nad Wisłą iście rewolucyjnym zapałem wykazali się nasi dziadkowie, maszerujący do rytmu bojowych pieśni religijnych.

W chłodny piątkowy wieczór na Alei Szucha zgromadził się tłum bojowo nastawionych seniorów, wspieranych przez mężne hufce Klubów Gazety Polskiej oraz Telewizję Republikę, nadającą mimo przeraźliwych strat reklamowych (na które oczywiście później narzekali) tę istną wojnę domową.

Kością niezgody stała się niesamowicie popularna i szanowana przez zwykłych ludzi instytucja, czyli Trybunał Konstytucyjny. Najwyraźniej nasi miłościwe panujący uznali, że co tam kryzys kosztów życia – Polacy wytrzymają jeszcze jedną przepychankę legislacyjną.

Więcej o „Ciamajdanie Niepodległości pod Trybunałem Konstytucyjnym” przeczytacie już teraz na naszej stronie - link dostępny w komentarzach

Dzisiaj, 7 listopada, przypada 109. rocznica najdonioślejszego wydarzenia w historii - Rewolucji Bolszewickiej. Z tej ok...
07/11/2026

Dzisiaj, 7 listopada, przypada 109. rocznica najdonioślejszego wydarzenia w historii - Rewolucji Bolszewickiej. Z tej okazji prezentujemy wam tłumaczenie tekstu Johna Reeda, amerykańskiego pisarza i korespondenta wojennego, który jako naoczny świadek zmian rewolucyjnych opowiada o funkcjonowaniu i roli rad robotniczych, potocznie zwanych sowietami. Pokazuje, jak działa system wyborczy w prawdziwej demokracji, wolnej od lobbingu i wpływów burżuazji, gdzie wola robotników i chłopów reprezentowana była oddolnie, w ramach struktur, które docelowo tworzyły rząd centralny - zupełnie odwrotnie niż doświadczamy tego w aktualnej dyktaturze kapitału.

Znajdując się w sercu rewolucji, wziął w niej czynny udział. Wypędzając kontrrewolucjonistów z Petersburga i obalając z bronią w ręku skompromitowany burżuazyjny rząd Kiereńskiego, pokazał, że najwyższą wartością komunisty, bolszewika, jest internacjonalizm. Nie było to hasło puste, jak życzyliby sobie niektórzy, a doniosłe uznanie okrzyku każdego uczciwego rewolucjonisty: „Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!”. W tym właśnie duchu działał on dalej, pracując nad tłumaczeniami dekretów i rezolucji sowietów na język angielski, pomagając w tworzeniu propagandy antywojennej czy kolportowaniu ulotek dla niemieckich żołnierzy. W przekonaniu Reeda to, czego doświadczył w Rosji, było jedynie zalążkiem, pierwotnym testem, który potwierdził nadejście okresu rewolucyjnego, kiedy Stany Zjednoczone miały podzielić los caratu.

„Sowiety w akcji” przeczytacie już teraz na naszej stronie!
Link znajdziecie w komentarzu

06/11/2026

„Żołnierze, robotnicy i ty, biedoto chłopska! Zawitał dla nas wszystkich dzień wyzwolenia, swobody, porachunku za tyle krzywd doznanych, za tyle poniewierania twej godności, za tyle wyzysku ciebie, chłopie polski, który, jakkolwiek jesteś krwią, mózgiem, siłą tej ziemi, byłeś poniewierany i poniżany. Już nie będziesz się wysługiwał i krwawo mozolił dla obcej sprawy. Żołnierzu, wynędzniały w okopach, już nie będzie nad tobą dzierżył władzy burżuj, oficer, obcy i swój. Niech tobie służą odtąd ci, którzy wylegiwali się wygodnie poza frontem i robili na tobie interesy”.
Tak rozpoczął swoje przemówienie ksiądz Eugeniusz Okoń 6 listopada 1918 roku na wiecu w Tarnobrzegu. Był to początek rewolucyjnego zrywu chłopskiego znanego jako Republika Tarnobrzeska. Przywódcami tego ruchu ludowego – bo brali w nim udział nie tylko chłopi, ale też (w późniejszym okresie) m.in nauczyciele i budowlańcy – byli radykalni działacze ludowi: wspomniany już ksiądz Okoń oraz porucznik byłej armii austriackiej Tomasz Dąbal.

Na wiecu ogłoszono koniec rządów austriackich w powiecie, rozwiązanie dotychczasowych organów władzy i powołanie nowych. Ogłoszono, że władzę w powiecie ma sprawować cały lud, jako ogół – a więc również kobiety – a wykonywać ją przez swoich przedstawicieli w zjeździe powiatowym, do którego gminy mają wysyłać delegatów, jednego na tysiąc mieszkańców. A ponieważ ciało to było za duże, do czasu przeprowadzenia wyborów delegatów na zjazd powiatowy wybrano Powiatowy Komitet Chłopski złożony z 17 osób. Była to forma władzy tak zbliżona do sowietów, znanych przede wszystkim z rewolucji rosyjskiej.

Wiece chłopskie zaczęły odbywać się regularnie. Głównym żądaniem była reforma rolna – likwidacja majątków obszarniczych i podzielenie ziemi między chłopów.

Sam Dąbal wstąpił później do Komunistycznej Partii Polski, która w tym regionie odnosiła spore sukcesy wyborcze.

Walka klas nie toczy się liniowo. Przybiera różne formy i sztandary, posuwa się to naprzód, to w tył, by następnie skocz...
05/11/2026

Walka klas nie toczy się liniowo. Przybiera różne formy i sztandary, posuwa się to naprzód, to w tył, by następnie skoczyć w bok. Potrafi bez żadnego wyraźnego wyrazu zewnętrznego nabierać potencjału, by w końcu wybuchnąć.

Ale w jaki sposób? W którym momencie? Zadanie odpowiedzi na te pytania należy właśnie do marksistów, potrafiących posługiwać się materializmem dialektycznym, który poucza nas o formach ruchu zarówno w przyrodzie, jak i w ludzkim społeczeństwie. Tylko dzięki marksizmowi jesteśmy w stanie zrozumieć październikowy powrót Strajku Kobiet na scenę historii.

Jak walczyliśmy, walczymy i będziemy walczyć o wolną aborcję? Tego dowiecie się z artykułu na naszej stronie, a w praktyce poznacie już w tę niedzielę w Krakowie o 17:00 na proteście pod pomnikiem Mickiewicza na Rynku.

Link do artykułu w komentarzu.

04/11/2026

Już w najbliższą niedzielę łączymy siły, by wyjść na ulicę i zażądać tego, co nam się należy, ale jeszcze w tę sobotę (7.11) o 14:00 w Barze Radocha na ul. Św. Sebastiana 6, zapraszamy wszystkich chętnych na wspólne przygotowanie banerów na nadchodzący protest.

Wyzysk, patriarchat i brak podstawowych praw reprodukcyjnych mają to samo źródło, którym jest społeczeństwo klasowe i jego obecna odsłona — kapitalizm. Możemy uwolnić się od nich, tylko wtedy, gdy wszyscy wystąpimy przeciw kapitalizmowi i jego barbarzyńskiemu prawu.

Chwytajcie za pędzle, kartony i prześcieradła. Przyjdź i pomóż nam w przygotowaniach do marszu, który nie idzie na kompromisy. Prawdziwe wyzwolenie kobiet to wyzwolenie całej klasy robotniczej! Kobieta jest rewolucją, a rewolucja kobietą!

23 października 1956 r. studenci, robotnicy i żołnierze wyszli na ulice Budapesztu. 27 października sformowano rząd Imre...
04/11/2026

23 października 1956 r. studenci, robotnicy i żołnierze wyszli na ulice Budapesztu. 27 października sformowano rząd Imre Nagya. Dzień później ogłosił on zawieszenie broni, a 31 października ostatnie radzieckie oddziały opuściły miasto. Cztery dni później wróciły, by stłumić powstanie. W 70. rocznicę tych wydarzeń wydajemy po raz pierwszy po polsku „Węgierską tragedię” Petera Fryera.

Fryer był korespondentem „Daily Worker”, gazety brytyjskich stalinistów (CPGB). Dostał zadanie: opisać rzekomy faszystowski pucz uknuty w zachodnich ambasadach. Na miejscu zobaczył jednak masy tworzące komitety rewolucyjne i odzyskujące kraj dla siebie. Żądano kontroli rad robotniczych nad produkcją, wyższych i bardziej wyrównanych płac oraz szybkiej realizacji programu budowy mieszkań. Była to walka o zdrowy socjalizm, nie o kapitalizm.

Kierownictwo CPGB robiło wszystko, by uciszyć Fryera. Redakcja cenzurowała jego depesze, lecz kto mieczem wojuje, od miecza ginie. Partia straciła tysiące członków, a „Daily Worker” skurczył się do czterostronicowej broszurki. Sam Fryer zerwał ze stalinizmem pod wpływem doświadczeń węgierskich.

Jest to cenna książka, bo obala kłamstwa stalinowców o inspiracji z Zachodu. Fryer nie neguje prób wmieszania się kontrrewolucjonistów, ale wyjaśnia, że ich rola była marginalna, a ofiarami padali nie komuniści, a funkcjonariusze bezpieki. Jak pisze:

„Pogląd, że u swych początków i w swej istocie rewolucja węgierska była przykładem tego, co Marks zwykł nazywać «rzeczywiście ludową rewolucją», jest jedynym poglądem zgodnym z faktami z historii Węgier, nie mówiąc już o relacjach naocznych świadków”.

Kapitalizmu nie przywrócili powstańcy. Nie chcieli wracać do nędzy i terroru znanych sprzed 1945 r. – do Węgier, w których czterdzieści rodzin kontrolowało ⅔ kraju, podczas gdy 1,13 mln chłopów (22% ludności) nie posiadało ziemi. Zrobili to biurokraci, którzy w '56 bronili swojego prawa do pasożytnictwa na uspołecznionej gospodarce.

Link do książki w komentarzu.

Adres

Kielce

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Czerwony Front opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Organizacja

Wyślij wiadomość do Czerwony Front:

Skróty

Udostępnij